جمهوري اسلامي ايران سرزمين پهناوري است كه ۱۶۴۸۰۰۰ كيلومتر مربع مساحت دارد و در جنوب غربيآسيا، ميان كشورهاي تركمنستان، آذربايجان و ارمنستان در شمال؛ افغانستان و پاكستان در شرق؛ و تركيه و عراقدر غرب قرار گرفته است. سراسر مرزهاي
جنوبي ايران را كرانههاي خليج فارس و درياي عمان دربر گرفته است.مجموع مرزهاي خشكي ايران ۵۱۷۰ كيلومتر، و مجموع مرزهاي آبي آن، در شمال و جنوب، ۲۵۱۰ كيلومتراست. ايران در قلب خاورميانه جاي گرفته است و چون پلي درياي مازندران، يعني زيباترين درياچه جهان را بهخليج فارس وصل مينمايد. و همچنين مانند چهارراهي بر سر راه شرق و غرب، پيوندگاه تجليات فرهنگي، معنوي و سياسي جهان شرق و غرب است.
چشمهساران زلال، انارستانها، باغهاي پسته، رديف درختان تبريزي، كوچ كاروانهاي عشاير در فصلهايگوناگون، شبهاي پرستاره، صخرهها، كوهها، پستيها و بلنديهايِ پايانناپذير، آتشفشانهاي خاموش وپوشيده از برف، جنگلهاي انبوه رشتهكوههاي البرز و كرانههاي درياي مازندران از جمله چشماندازهاي ديدني وفراموشنشدني طبيعت ايراناند كه خاطرهاي بيمانند در اذهان جهانگردان به جاي ميگذارند. چهره دشت وهامون ايران در زمانهاي مختلف متغير است؛ زماني پر از شن و سنگ، گاه پر از سيلاب، و زماني پوشيده ازبرف و گلولاي يا مملو از گُل و گياه و سبزه است. هنرمندان ايراني در نقشهها و طرحهاي انواع آثار هنري غالباًطبيعت را به عنوان
نُماد و نشانهاي از زيباييِ هستي ترسيم كردهاند.
فلات ايران از قديميترين كانونهاي تمدني دوران باستان در آسيا است، و از اين نظر در دانش تاريخ باستانشناسي اهميت ويژه ای دارد . اسكان در فلات ايران از دوره نوسنگي تا مهاجرت آرياييان چندان روشن نيست، اماشواهد روشني در دست است كه سرزمين ايران از ديرباز مسكون بوده است. كانونهاي قديمي سكونت در كنارچشمهها و رودخانهها يا به طور كلي در مجاورت كوههاي زاگرس و البرز، به وجود آمدهاند. مهمترين اينكانونهاي باستاني عبارتاند از: تپه سيلك كاشان، تپه حصار دامغان، ترنگتپه گرگان، تپه حسنلو در آذربايجان،تپه مارليك در رودبار، همچنين شوش در خوزستان. در كاوشهاي باستانشناسي در اين كانونها، آثاري بهدست آمدهاند كه قدمت برخي از آنها، به هزاره پنجم پيش از ميلاد ميرسد.
كويرهاي معروف ايران؛ از جمله دشت لوت و دشت كوير در وسعتي بيش از ۳۶۰ هزار كيلومتر مربع گستردهشدهاند و هنوز هم از ناحيههاي ناشناخته و جالب توجه بهشمار ميروند. ايران با بيش از ۵۰۰ چشمه معدني وآب گرم شناخته شده كه تمامي آنها براي تأمين آب آشاميدني و استفادههاي درماني و بهداشتي مورد استفادهقرار ميگيرد، يكي از مهمترين منابع درآمد جهانگردي را در اختيار دارد. بيشتر اين چشمهها در رشتهكوههايالبرز، آذربايجان و زاگرس قرار گرفتهاند و تعدادي از آنها نيز در نزديكي اصفهان، مشهد و بندرعباس واقعشدهاند. چشمههاي آبمعدني سرعين اردبيل، آبگرم لاريجان در دامنههاي البرز، و همچنين چشمههايآبمعدني محلات، با توجه به اينكه از نظر توسعه جهانگردي اقدامات قابلتوجهي در آنها صورت گرفتهاست، در تابستانها هزاران نفر را جهت استفادههاي درماني و تفريحي به سوي خود جلب ميكنند.